Köşe başında bir Ölüm..

-

Köşebaşında bir ölüm beklemekte beni
ve ben korkusuz adımlarla gidiyorum ölüme
ama bilmezler
hiçbir şey
senin kadar acıtamaz yüreğimi
senin kadar yaralayamaz
bir yangından geriye kalmış beni
üzülme
sana değil bu nefretim
sana değil bu hıncım
sen bilmezsin
bu benim kaçıncı yıkılışım
ben yüreğimi dermansız yaralara açmış......
o yaralarla hayat bulmuşum
kendi karanlığımda kimbilir bu kaçıncı kayboluşum
ben ne cenaze törenleri yaptim gidenler için
sanada feda olsun yüreğimizin en temiz köşesi
gömeriz gider
gömeriz gider

bir şiirde sana yazarım ben ne olacak
bir bestede sana yaparım
evet tahmin ettiğin gibi senin içinde ağlarım
varsın aksın gözyaşlarım
zaten onlarda bana düşman
söndüremiyorlar bir türlü içimdeki yangını
boşver onlarada takmıyorum kafamı
belki daha yolum var ama
ben dostlardan hayattan da anamdan da babamdan da aldım alacağımı
varsın ölüm beklesin beni
varsın en ince yerimden vursun beni
varsın sızlatsın kemiklerimi
artık köşebaşında bir ölümün beni beklemesi
neyi değiştirir ki
öldüm işte
ne değişti
ne ölümler yaşadı bu yürek
ha bir eksik
ha bir fazla
ne değişecek ki
kimler üzülecek
kimler sevinecek
varlığıyla yokluğu bir olmayan benim
yani senden
yani dermansız bir aşktan geriye kalmış
yani anlamsız
yani zamansız doğmuş
yani bu kahpe dünyada
bu herkesin yer ettiği kahpe dünyada
kendine bir yer edinemeyen benim ölümüm
neyi değiştirecek
soruyorum sana
hiç bir şey değişmeyecek
öyleyse zaten yer etmediğim kalbini boş yere yorma
bırak kapansın gözlerim bu köhne dünyaya
görmeyeyim deli aşıkları
kahrolmasın içim
şunu bilki ben zaten sensiz bir harabe
sensiz kırık bir aşk hikayesiyim
boşver kader bu ya
biz zaten zamansız bir zamanda birbirimizi tanıdık

hem ne demiş şair

kaldır başını ciğerim biz utanılacak hiç bir şey yapmadık

' İbrahim Yücetepe '

...