Cesed Kıvamında Huzur Ararken

 Cesed Kıvamında Huzur Ararken

Bugün Pazar. Yağmur hafiften çiseliyor.. Son günlerde iyice suskunluk çökmüştü üzerine..Uzun uzun düşünüyor, düşlerden kurduğu dünyasında kimi zaman dağların tepesindeki Alamut ‘un dahisi, kimi zamanda küçük bir ev kedisi oluyordu..

Belki de bir yılan hükmünde yaşıyordu..Kimseyi zehirlememek için çekilmişti köşesine. Yalnızlığını düşlüyordu, daha ne kadar ve nereye kadar sürecek dedi kendi kendine..Perdeyi hafif araladı ve bulutlara baktı..Siyahımsı bulutları görünce sevindi.. Şimdi tam zamanıydı işte.. Herkes yağmurdan kaçışırken, O yavaş adımlarla kaldırım taşlarını sayarak, her sayıya bir anlam yükleyerek, huzur bulduğu çay bahçesine yürüyecekti.. Son günlerde sadece orada huzur buluyordu.. Kapşonlu montunu çekti üzerine, hastaydı bu sıralar, üşümemeli dedi.. Botları geçirdi ayaklarına. Sıra kalabalıklar içerisinde yalnızlığı iyice hissetmeliyim diyerek kulaklıklarını taktı ve en sevdiği, kimi zaman gözlerine yağmur yağdıran, O ayini şerif ezgisini çalmaya başladı..

Dışarıda idi işte.. Sadece 1-2 metre önünü görecek şekilde başını eğmiş, sigarasını yakmış, yavaş adımlarla mahallesinden uzaklaşmıştı.. Kalabalıklara karıştı..Halen yere düşen damlaları izliyordu yürürken..Şehir sakindi..Kimileri saçaklar altında yağmurun dinmesini bekliyor, kimileri şemsiyesini açmış yürümekte zorlanıyor, kimileride yağmura aldırmadan Rahmet ile buluşuyor ve tadını çıkarıyordu.. şehrin kalabalık noktalarından geçerken bir şey takıldı gözüne.. Yağmur altında oturan bir dilenci, ihtiyacı olmazsa bu halde oturur mu diye sordu kendi içine.. Bir yılan hükmünde idi bugun..Sadece izleyecekti, konuşmayacaktı kimseyle..Geçtii..Kulaklıktan devam eden ayini şerifteki zikire adımlarını uydurmuştu..Eşlik ediyordu..Işıklara geldiğinde lüks bir jeep ve jeep i kullanan bayanla göz göze geldi uzaktan..Keyfinden anladı O da yağmurun tadını jeep i ile gezerken tüttürdüğü sigarası ile çıkarıyordu..

İki dakika önce gözüne takılan dilenci kadınla bu bayanı aynı resimde görmeye çalıştı..Bu aralar çok çelişki yaşıyordu zaten..Eskiden Ahmet Kaya dinlerdi..Aklına geldi çelişki diyince.. Bu ne yaman çelişki diye geçirdi içinden.. Ama sistem buydu..Son günlerde kendisine araştırma konusu olarak seçtiği ve okuduğu Allah ‘ın adaleti, Sistemin işleyişi ve sohbetler geldi..Akıl erdiremezsin dedi.. Sen bir yılansın.. İzle ve geç fikir yürütmeye kalkma ola ki hata edersin..En iyisi dedi kaldırımları izle, bakışlarını kaldırma yerden.. Eski bir Allah dostuna sormuşlar dedi ; Bu dost demiş ki ; Dünyada bir sarhoş ölse yerine bir sarhoş koyarım, bir evliya ölse yerine bir evliya koyarım..örnekler böyle çoğalıyordu.. Ama bu konu hakkında daha fazla düşünmek istemedi..

Yere bakmaya devam dedi..Sırtında büyüklerinden emanet aldığı acısı vardı..Onu aklına getirdi. Bir çift göz ile aktarmalıyım dedi bir miktarını..Huzur bulduğu çay bahçesine gelmişti. Evet her şey istediği gibi..Hava soğuk herkes içeri tıkılmış oturuyor.. dışarıda oturmalı idi çevreyi izlemek için..Bahçedeki yerini aldı ve bir sigara daha yaktı..Bahçenin sahibi alışmıştı ona.. Açık çayını getirdi ve bıraktı masasına..Başı ile hafifçe selam verdi..Mecburen çıkardı kulaklığını..Aleykum selam…

Soğuk dedi bahçenin sahibi..Önemli değil..Hasta olursun..Hastayım zaten…Evet hastaydı.. Hastalığının adı yoktu..Varsa da kendisi bilmiyordu..Bir yalnızlıktı sürekli büyüttüğü, Siyahlara aşina oldukça çekiyordu kuyular onu..Çayından bir yudum aldı ve kulaklıklarını taktı.. İşte huzur dedi..Dökülen yaprakları izledi bir süre..Ağaçtan döne döne yere süzülen sararmış yapraklar..Sistem dedi..Sistem işliyor..Bir fabrika idi doğa..Kışa geçerken bütün bu yapraklar kar altında çürüyecek, toprağa geçecekti..İnsanoğlu da aynı değil miydi sanki..Cesedi çürürdü belki ama ahireti vardı onun birde değil mi ?  Yoksa ne işi vardı bu dünyada ? İnsanoğlunun tarlası dedi dünya.. Ahiret de ürününü almak için dünyada hı ?

Ya dedi idrak edemeyenler, halen inat edenler..Günahlara düşüp Rahmet ‘den umut kesenler ne olacak tı ? Son günlerde okuduklarını geçirdi aklından çayını yudumlarken.. Ne diyordu ? Her yaratılan sistem gereği, herkes bir görev için burada..Yüce Allah hiçbir şeyi boşuna yaratmamıştır diyordu..İyice dalmıştı yine sistem konusuna..Asr-ı Saadeti, Efendimizi ve dört halife dönemi hakkında okudukları birden bire geçti aklından..Herkes Allah ‘ın dilediği kadar mı seviyordu Yaradanını..Onun bildirdiği şekil de, bildirdiği kadar mıydı ?

Yok dedi içinden, yok düşündükçe çıkmaz bir hal alıyorsun..İzle gör en iyisi..Bak fabrika kışın yer altına çekiliyor ve ilkbaharda tekrar yeşerecek..Tekrar toprak üzerine çıkacak.. Umutlarda öyle değil miydi ? Tam her şey bitti derken, bunu aşamam derken, çıkmazlara düşen insanoğluna bir el uzanmıyor muydu ? Selamet-e ermiyor muydu ? Kulaklıktan gelen sese döndü tekrar..Ayini şerifin en sevdiği bölümü işte söylüyor ; “ Sen Mevla ‘yı sevende Mevla seni sevmez mi ? Nimetini övende rızasını vermez mi ? …. Sen Hakk ‘ın kapısında canın feda eylesen, Emrince hizmet kılsan Allah ecrin vermez mi ? ”

Dinledi uzunca, çayını tazelediler sonra..Hava kararmaya başladı..Gitmem gerek dedi kendi kendine..Hesabı ödedi ve yola koyuldu tekrar..Sırtındaki yük, kendi tanımıyla acısı daha da artmıştı sanki..Hep böyle mi olacak dedi..Son bir aydır düşündüğü, uzaktaki Can geldi aklına.
Anlamamıştı olan biteni.. Onunla tartışmışlardı ilk günlerde bir konu hakkında.. Başkalarında kendini görebilmek üzerine fikir alışverişi yapmışlardı.. Onun ötesinde bir hal vardı üzerinde.. Zaten konuşmayı seven birisi değilken, onun karşısında hiç konuşamıyordu.. Bu sıralar kalem bile oynatamıyordu.. Oysa neler düşünüyor, neler düşlüyordu.. Bir el sanki ağzını tıkıyordu, elini tutuyordu..Sus ve Sabret diyerek..Hayran dı Ona.. Kaleminden çıkan her yazıyı satır satır şerh ediyor, satır aralarında kendini arıyordu..

Uzunca düşündü, keşke dedi keşke bu kadar uzak olmasa idi.. Şu rahmet in tadını beraber çıkarabilseydik..Yavaş ve sakin adımlarla sessizce mahallesine ulaşmıştı.. Başını önüne eğdi ve mp3 çalarında sıradaki kaside ile yalnızlık sarayına, evine yöneldi…

Canı, Cananı kurban eyleyen gelsin bu meydane
Soyut benliği uryan olan gelsin bu meydane
Bu meydan mekteb-i irfan, cesaret edemez her Can

(Saçmalıklar - Aralık 13-09)

-