Siyah - Beyaz

Nüktedan bir kişiliğe sahip olan Mevlǎnǎ, kendisi nükte yaptığı gibi yapılan nükteleri anlamada ve çözmede de mahir idi. Karşılaştığı hadiselerde mevcut olan nükteleri bilir ve onları insanlara anlayabilecekleri bir dille anlatırdı. Aşağıdaki kıssa böyledir :

Bir gün Mevlǎnǎ ve müridleri yolda yürürken bir grup rahip ve papazla karşılaşırlar. Mevlǎnǎ ‘nın müridleri onlardan tiksinerek;

 “Ne kadar gönülleri kara ve nahoş insanlar “ dediler. Mevlǎnǎ onlar gibi düşünmüyordu. Şöyle dedi ; “Dünyada onlardan daha cömerdi yoktur ; çünkü onlar hem bu dünyada İslam dinini, temizliği ve türlü ibadetleri bize vermişler; hem de öteki dünyada ebedi cennetten, hurilerden, cennet şarabından ve bağışlayıcı Allah ‘ın yüzünden mahrum edilmişledir. Zira ; Allah dünya ve ahireti, kafirlere haram etmiştir. Bu kadar nankörlüğü, karanlıkları ve cehennemin azaplarını onlar yüklenmişler… Ancak Allah ‘ın inayet güneşi birdenbire onların üzerinde parlayınca onlar derhal nurlanacak, yüzleri ak olacaktır. “ dedi ve şunları söyledi ;

“ Yüz senelik kafir eğer seni görse secde eder ve çabucak Müslüman olur “

Bunun üzerine rahipler ve papazlar saygı göstererek, Mevlǎnǎ ‘ya yanaştılar ve tam bir doğrulukla iman getirerek Müslüman oldular. Bu gelişmelerin ardından Mevlǎnǎ işin başında papazlar hakkında menfi görüşler beyan eden müridlerine dönerek şöyle söyledi ;

“ Yüce Allah, gizli lütuf sahibi demeleri için zehrin içine panzehiri gizledi. Yüce Allah Siyah ‘lığı beyazlıkla gizliyor, beyazlığa da Siyah ‘lıkta yer veriyor. “

--