Yâ Cerhi ! Yar/ala , Yara/ala

Yâ Cerhi !

Neyzenin üflediği nağme-i firakın serzenişiyim , kapandı gönlüm kamışın boş delikleri üzerine
yığılıp kalacağım öylece..
ve hangi nigah çekti beni kendine ? hangi uyuklama çöktü adem-i nöbetime ?
hangi rüya uyandırır beni kendine ?

işte ay ve yıldızlar yoldaşım bu yorgun gece, sızlanmak çare olurmu özlemime ?
sır olsam diyorum körler meclisinde ..
kaybolsam, gayb/olsam mezarlık sisler içinde
Bulamasam kendimi, dönemesem kendime
sana akan ruhum dolaşsa o en gizli mabedinde..

Eksikliğimin adı ben..
tamam/olsam adı senle başlayan bir bedende
yabancıyım doduğum bu şehre , öldüğüm yere hasret çekiyorum hani o son nefesi koparttığım tende
Ne çok hicret ettim ben sana, ne çok sürüldüm senden yana
söyle kaç sürgün kaldı hasretin tamam olmasına ?

Eremedim , erişemedim makam-i var ile yokun arasındaki kente
ÂH ! kınandım dört tarafdan, yemişi hurma olan bir ağacın bereketinde

Ve Lekâd Aşk'a ve Aşığa (!)

O'nun için yanıyorum vuslata, feryadın vaktidir karanlığın en koyu anında..

Şahit Ol ya Ehl-i Sema !

Muradım yalnız Aşktır Maşuğun Sevdasında ..


Yâ Cerhi !

Bir vahdet doğumudur bu, gün aşırı ..

Kimseler an(la)masa da Sen An/la ..

...

âHuZâRi

~~~~~~~~~

-